Bellapais, znane również jako Beylerbeyi, leży około pięciu kilometrów od Kyrenii, na północnych zboczach pasma górskiego Kyrenia, na wysokości około 220 metrów nad poziomem morza. Podjazd zajmuje zaledwie kilka minut, a zmiana atmosfery jest natychmiastowa: powietrze wydaje się bardziej suche i chłodniejsze, odgłosy wybrzeża cichną, a morze, zamiast pojawiać się jako wąski pas na horyzoncie, otwiera się przed nami, oferując rozległą panoramę.
Większość turystów przyjeżdża tu z jednego powodu: opactwa Bellapais. Jest to całkowicie zrozumiałe. Opactwo Bellapais uchodzi za jeden z najwspanialszych zachowanych przykładów architektury gotyckiej we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Jednak zwiedzanie samego klasztoru to zaledwie jedna trzecia tego, co sprawia, że ta podróż jest warta zachodu.
W okolicy opactwa ta zabytkowa wioska zachowała wiele ze swojego pierwotnego charakteru – kamienne domy, strome, wąskie uliczki, tarasy kawiarni oraz bogate dziedzictwo literackie. To właśnie tutaj Lawrence Durrell mieszkał przez kilka lat i pisał Gorzkie cytryny z Cypru.
Niniejszy przewodnik został opracowany z myślą o dwóch bardzo różnych grupach odwiedzających. Pierwszym z nich jest turysta przebywający w Kyrenii, który przeznaczył pół dnia na zwiedzanie Bellapais. Drugim jest osoba rozważająca osiedlenie się w tej okolicy na dłużej i próbująca zrozumieć, co kryje się poza widokami rodem z pocztówek: ukształtowanie terenu, połączenia komunikacyjne, natężenie ruchu turystycznego oraz poziom ciszy i spokoju wieczorami.
Atrakcje Bellapais mogą wiele powiedzieć zarówno o wrażeniach odwiedzających, jak i o codziennym życiu w tej okolicy — pod warunkiem, że wie się, na co zwrócić uwagę.
Bellapais: Co warto wiedzieć przed wyjazdem
Oficjalna turecka nazwa tej wsi brzmi Beylerbeyi, i właśnie tę nazwę zobaczycie na znakach drogowych. Historyczna nazwa Bellapais nadal kojarzy się z opactwem i jest powszechnie wykorzystywana w turystyce, więc obie nazwy odnoszą się do tego samego miejsca. W praktyce rzadko powoduje to niejasności: aplikacje nawigacyjne zazwyczaj rozpoznają obie nazwy.
Sama wioska jest niewielka. Główna część przeznaczona dla turystów obejmuje plac przed opactwem, kilka otaczających go uliczek oraz drogę schodzącą w kierunku dzielnicy mieszkalnej. Część centralną można obejść w około dwadzieścia minut, ale w Bellapais nie chodzi tak naprawdę o odległość. Jego urok tkwi w różnicach wysokości i tym, jak krajobraz zmienia się co kilkadziesiąt metrów wzniesienia. Ulice są wąskie, wiele z nich jest wyraźnie stromych, a w niektórych miejscach chodniki ustępują miejsca kamiennym nawierzchniom i schodom.
To, co najlepiej charakteryzuje Bellapais, to kontrast między wielkim średniowiecznym zabytkiem a otaczającą go niewielką wioską mieszkalną. Oba te elementy istnieją obok siebie, czasem dosłownie po obu stronach ulicy: na jednym dziedzińcu może kręcić się grupa wycieczkowa, podczas gdy tuż obok widać pranie wiszące na sznurze i kota siedzącego na parapecie. To właśnie ta kontrastowość sprawia, że Bellapais jest tak fascynujące — i właśnie dlatego zwiedzający powinni odkrywać to miejsce z pewną dozą wrażliwości i szacunku.
| O czym należy pamiętać | Szczegóły |
|---|---|
| Najlepszy rodzaj wizyty | Półdniowa wycieczka z Kyrenii: zwiedzanie opactwa, a następnie spokojny spacer po wiosce |
| Minimalny czas | Około 1,5–2 godzin — wystarczy na zwiedzanie klasztoru i głównego placu, ale za mało na zwiedzanie okolicznych uliczek |
| Odpowiednia ilość czasu | 3–5 godzin, z uwzględnieniem przerwy na kawę, spaceru z widokami oraz zejścia do dzielnicy mieszkalnej |
| Potrzebujesz samochodu? | Nie jest to niezbędne dla samej wsi, ale zapewnia większą elastyczność i znacznie ułatwia podróż powrotną |
| Co założyć i co zabrać ze sobą | Buty z antypoślizgową podeszwą, czapka i woda; latem – lekka odzież w jasnych kolorach |
| Komu to się najbardziej spodoba | Miłośnicy architektury i historii, pary, osoby podróżujące na własną rękę oraz wszyscy, którzy rozważają osiedlenie się w tej okolicy |
Różnica między krótkim postojem a pełnoprawną wizytą jest znaczna. W ciągu dziewięćdziesięciu minut można obejrzeć ten gotycki zabytek i podziwiać panoramiczne widoki. Jeśli jednak spędzisz tu pół dnia, zaczniesz rozumieć, jak naprawdę funkcjonuje ta wioska: dokąd znikają grupy wycieczkowe, gdzie zaczynają się zwykłe ulice mieszkalne, jak strome jest podejście z powrotem do samochodu i jak brzmi Bellapais po odjeździe autokarów.
1. Opactwo Bellapais

Czym to jest. Gotycki kompleks klasztorny, który stanowi główny powód, dla którego zdecydowana większość turystów przyjeżdża do tej miejscowości. Według Departamentu Starożytności i Muzeów miejsce to znane było niegdyś pod nazwą Episcopia i uważa się, że służyło zarówno jako rezydencja, jak i schronienie dla biskupów Kyrenii. Pierwszymi znanymi osadnikami byli kanonicy Grobu Świętego, którzy opuścili Jerozolimę po jej upadku w 1187 roku. Założenie klasztoru wiąże się z imieniem Aimery'ego de Lusignan, natomiast najwcześniejsze budynki datuje się zazwyczaj na lata 1198–1205. Kompleks został poświęcony jako opactwo św. Marii z Góry.
W 1206 roku klasztor przeszedł w ręce premonstratensów, zwanych „białymi kanonikami”, stąd nazwa „Białe Opactwo” pojawia się w dokumentach z XV i XVI wieku. Obecny wygląd opactwa ukształtował się za panowania dwóch królów: główne budynki powstały za panowania Hugona III (1267–1284), natomiast krużganek i refektarz dobudowano za panowania Hugona IV (1324–1359). Szczegółowa chronologia jest dostępna na stronie Oficjalna strona klasztoru Bellapais prowadzona przez Departament Starożytności i Muzeów.
Gdzie to jest i jak się tam dostać. Opactwo wznosi się w samym sercu wsi, na wystającym odcinku zbocza, i widać je z dołu na długo przed dotarciem do samego Bellapais. Podróż samochodem pod górę z centrum Kyrenii zajmuje około dziesięciu minut. Znaki kierujące do Beylerbeyi i Bellapais są umieszczone przy drodze nadmorskiej.
Z Bellapais do Kyrenii kursują lokalne minibusy, ale godziny odjazdów mogą ulec zmianie. Przed podróżą warto sprawdzić aktualny rozkład jazdy, zamiast polegać na starszym, opublikowanym harmonogramie. Taksówka z miasta to kolejna praktyczna opcja, szczególnie dla dwóch lub trzech osób podróżujących razem. Możliwości parkowania w okolicy historycznego centrum są ograniczone, a zasady różnią się w zależności od poszczególnych parkingów. Niektóre pobliskie parkingi mogą być płatne, natomiast inne opcje mogą być dostępne w większej odległości od opactwa. Po przyjeździe należy sprawdzić oznakowanie i aktualne lokalne zasady.
Co warto zobaczyć.
- kościół — jedyna w całości zadaszona część kompleksu, której przyćmione wnętrze tworzy uderzający kontrast w porównaniu z jasnym dziedzińcem;
- kryty dziedziniec z arkadami i otwartym centralnym dziedzińcem, omówiony bardziej szczegółowo w rozdziale 2;
- refektarz z wysokim sklepieniem i rzędem okien wychodzących na morze, omówiony w rozdziale 3;
- ufortyfikowane wejście, przez które zwiedzający wchodzą na teren kompleksu;
- piwnica i pomieszczenia gospodarcze, które zazwyczaj odwiedza znacznie mniej osób;
- taras z widokiem na stok poniżej, który jest jednocześnie najlepszym punktem widokowym w całym kompleksie.
Zwróć szczególną uwagę na materiał budowlany. Pod względem architektonicznym jest to bez wątpienia gotyk inspirowany stylem francuskim, jednak budynek wzniesiono z ciepłego cypryjskiego wapienia. W rezultacie powstaje niezwykły kontrast wizualny: ostrołukowe łuki, które nie wyglądałyby nie na miejscu w katedrze północnoeuropejskiej, ale wykonane są z wyblakłego na słońcu ochry zamiast szarego kamienia, a cyprysy zastępują lipy.
Godziny otwarcia i ceny biletów. Wstęp jest płatny, choć jak na europejskie standardy obiektów dziedzictwa kulturowego bilet jest stosunkowo niedrogi. Godziny otwarcia różnią się w zależności od pory roku, a zimą obiekt zamykany jest znacznie wcześniej niż latem. Podane godziny różnią się w zależności od źródła: niektóre podają godzinę otwarcia o 8:00, inne o 9:00, natomiast godziny zamknięcia wahają się od około południa lub wczesnego popołudnia zimą do wieczora w sezonie letnim.
Przed wyruszeniem w drogę zawsze sprawdź aktualne godziny otwarcia, zwłaszcza jeśli planujesz przyjechać później w ciągu dnia w chłodniejszych miesiącach.
Ile czasu należy przeznaczyć na to zajęcie i dla kogo jest ono odpowiednie. Warto przeznaczyć na zwiedzanie co najmniej godzinę, a nawet około 90 minut, jeśli szczególnie interesuje Cię architektura lub fotografia. Miejsce to jest szczególnie atrakcyjne dla osób zainteresowanych architekturą, historią i fotografią. Osoby o ograniczonej sprawności ruchowej powinny pamiętać, że na terenie kompleksu znajdują się schody, podwyższone progi oraz nierówna nawierzchnia. Schody, podwyższone progi i nierówna nawierzchnia występują na całym terenie kompleksu. Dostęp z wózkiem dziecięcym jest możliwy tylko w niektórych obszarach.
Zacznij od przejścia na wprost przez cały kompleks, nie zatrzymując się zbyt długo, a następnie wróć do wejścia i obejdź go ponownie, tym razem wolniej. Pomoże ci to zrozumieć logikę przestrzenną tego miejsca — od bramy do kościoła, od kościoła do krużganka i od krużganka do refektarza. Druga runda będzie wtedy sprawiała wrażenie przemyślanej, a nie serii przypadkowych zakrętów.
2. Gotycki krużganek i dziedziniec

Czym to jest. Wewnętrzny dziedziniec klasztoru, otoczony arkadową galerią. Nie stanowi on samodzielnej atrakcji turystycznej, lecz jest częścią kompleksu opactwa. Mimo to zasługuje na szczególną uwagę: większość zwiedzających po prostu przechodzi przez krużganek w drodze na taras widokowy i nie dostrzega tego, co czyni go wyjątkowym. Biorąc pod uwagę chronologię budowy opactwa, krużganek kojarzy się zazwyczaj z panowaniem Hugona IV, a zatem pochodzi z XIV wieku.
Gdzie to jest i jak się tam dostać. Kryty krużganek znajduje się wewnątrz opactwa, po lewej stronie za kościołem. Nie ma osobnego wejścia; wstęp jest wliczony w cenę biletu do klasztoru. Do krytego krużganka można dotrzeć pieszo, a na samym dziedzińcu nie ma znaczących różnic wysokości.
Na co należy zwrócić uwagę. Na szczególną uwagę zasługują trzy detale. Pierwszym z nich są proporcje łuków: są one niezwykle wysokie i smukłe, dzięki czemu stosunkowo niewielki dziedziniec wydaje się znacznie bardziej przestronny, niż jest w rzeczywistości. Drugim są rzeźby na wspornikach i kapitelach. Ich stan zachowania jest różny, a niektóre detale uległy zniszczeniu, jednak fragmenty motywów roślinnych i scen figuratywnych nadal można wyraźnie dostrzec.
Trzecim elementem jest światło. Około południa dziedziniec jest jasny i charakteryzuje się dużym kontrastem, z ostrymi, wyraźnie zarysowanymi cieniami. Pod wieczór kamień nabiera cieplejszego odcienia, a łuki rzucają na bruk delikatniejszy wzór cieni. Cyprysy na dziedzińcu stanowią mocne pionowe akcenty i pojawiają się niemal na każdym zdjęciu — są jednym z elementów, dzięki którym klasyczny obraz Bellapais jest natychmiast rozpoznawalny.
Godziny otwarcia i ceny biletów. Ceny są takie same jak w przypadku samego opactwa. Nie pobiera się dodatkowej opłaty, ponieważ wstęp do krużganka jest wliczony w cenę biletu wstępu. Należy pamiętać, że w trakcie przygotowań do koncertów lub innych wydarzeń dostęp do niektórych części kompleksu może być tymczasowo ograniczony.
Ile czasu na to przeznaczyć i komu to sprawi przyjemność. Wystarczy piętnaście do dwudziestu minut, ale warto poświęcić ten czas. To miejsce spodoba się zwłaszcza tym, dla których architektura to przede wszystkim przestrzeń, a nie tylko lista dat — tutaj można własnymi zmysłami odczuć, dlaczego mnisi potrzebowali zamkniętego dziedzińca pośrodku zbocza góry.
Jeśli robisz zdjęcia, stań pod galerią i fotografuj na zewnątrz: łuk stworzy naturalną ramę dla widoku.
3. Refektarz opactwa

Czym to jest. Główna sala klasztoru i prawdopodobnie najbardziej imponujące wnętrze w całym kompleksie: długa sala pod wysokim ostrołukowym sklepieniem, w której niegdyś kanonicy spożywali posiłki w ciszy, słuchając lektora. Jej budowa pochodzi z tego samego okresu co krużganek. W okresie brytyjskim sala ta została przeznaczona do bardziej praktycznych celów; źródła wspominają między innymi o położeniu cementowej podłogi oraz o adaptacji tej przestrzeni na potrzeby szpitala wojskowego.
Gdzie to jest i jak się tam dostać. Refektoarz znajduje się wewnątrz opactwa i można do niego dotrzeć niemal bezpośrednio z galerii krużganka. Nie ma oddzielnego wejścia ani specjalnej drogi do niego prowadzącej.
Na co należy zwrócić uwagę. Zwróć szczególną uwagę na ambonę czytelniczą wbudowaną w grubość ściany, do której prowadzą wąskie schody — to jeden z detali, które zwiedzający najczęściej przeoczają. Zwróć też uwagę na rząd wysokich okien w ścianie północnej. Otwierają się one bezpośrednio na zbocze wzgórza, oferując rozległe widoki w dół, w kierunku Kyrenii i morza. Efekt jest niezwykły: średniowieczna sala jadalna z czymś na kształt panoramicznych przeszkleń.
Warto też po prostu stanąć na środku pomieszczenia i posłuchać. Refektarz charakteryzuje się wyjątkową akustyką, co pomaga wyjaśnić jego współczesne przeznaczenie.
Godziny otwarcia i ceny biletów. Wstęp jest wliczony w cenę ogólnego biletu do opactwa i obowiązują tu te same godziny otwarcia. Refektarz służy również jako miejsce organizacji koncertów i wykładów, a wiosną i na początku lata często odbywają się tu wydarzenia muzyczne z udziałem artystów lokalnych i zagranicznych. Harmonogramy należy zawsze sprawdzać osobno, ponieważ konkretne daty zmieniają się z roku na rok, a szanse na to, że po prostu natknie się na koncert, są bardzo niewielkie. Bilety na te wydarzenia są sprzedawane oddzielnie od standardowych biletów wstępu.
Ile czasu na to przeznaczyć i komu to sprawi przyjemność. Na zwykłą wizytę warto przeznaczyć około 15–25 minut, a jeśli wybierasz się na koncert – cały wieczór. Sala ta robi wrażenie nawet na osobach, które nie interesują się średniowieczną architekturą, głównie ze względu na swoje ogromne rozmiary. Najlepiej zwiedzać ją zaraz po krużganku, jako trzeci punkt zwiedzania na terenie kompleksu.
4. Punkty widokowe w Bellapais

Czym to jest. Nie jest to pojedyncza atrakcja, lecz zbiór miejsc, z których rozciągają się rozległe widoki na wybrzeże. W wiosce nie ma oficjalnego, specjalnie wybudowanego punktu widokowego i nie ma potrzeby, by taki tworzyć: w Bellapais panorama jest po prostu częścią krajobrazu.
Gdzie to jest i jak się tam dostać. Widoki rozciągają się z tarasu przy opactwie, z okien refektarza, z kilku zakrętów ulic poniżej głównego placu oraz z drogi prowadzącej w górę z Kyrenii. Kolejny doskonały punkt widokowy znajduje się nieco powyżej wsi, około dziesięciu do piętnastu minut spacerem pod górę od placu. Do wszystkich tych miejsc można łatwo dotrzeć pieszo, bez konieczności korzystania z osobnego środka transportu.
Na co należy zwrócić uwagę. Główny widok rozciąga się na północny zachód. W dole rozciąga się równina, na której przeplatają się gaje oliwne i sady cytrusowe, a dalej widać zabudowę nadmorską, miasto Kyrenia, a za nim linię morza. W pogodny dzień horyzont wydaje się rozciągać niemal w nieskończoność. Położenie wsi wyjaśnia niemal wszystko, co dotyczy charakteru Bellapais: chłodniejsze wieczory, poczucie oddalenia od zgiełku nadmorskich kurortów oraz fakt, że niemal każdy spacer z domu wiąże się z pokonywaniem jakiegoś wzniesienia.
Godziny otwarcia i ceny. Punkty widokowe poza terenem klasztoru są dostępne przez całą dobę i bezpłatne. Panoramy z terenu opactwa można podziwiać wyłącznie w godzinach otwarcia i wymagają one biletu wstępu. Najlepsze oświetlenie panuje zazwyczaj w pierwszej połowie dnia oraz ponownie tuż przed zachodem słońca. W południe ostry kontrast często spłaszcza krajobraz, a morze może zlewać się z niebem, tworząc bladą, wyblakłą smugę. Nie ma sensu obiecywać konkretnego „złotego ujęcia”, ponieważ widoczność w dużym stopniu zależy od zamglenia, które latem może być zaskakująco gęste nawet w bezchmurne dni.
Ile czasu należy przeznaczyć na to i dla kogo jest to przeznaczone. Widoki te nie wymagają tak naprawdę osobnego postoju, ponieważ towarzyszą ci przez całą trasę. Mimo to warto celowo zarezerwować sobie 20–30 minut, aby po prostu stanąć i podziwiać wszystko bez aparatu. Jest to szczególnie przydatne dla osób rozważających Bellapais jako miejsce do zamieszkania, ponieważ z tych punktów widokowych wyraźnie widać, jak daleko wioska ta faktycznie znajduje się zarówno od morza, jak i od miasta.
5. Ulice starej wsi

Czym to jest. Najbardziej niedocenianą częścią Bellapais jest mieszkalna część wsi, z tradycyjnymi kamiennymi domami, która zaczyna się tam, gdzie kończą się drogowskazy i oczywiste trasy turystyczne.
Gdzie to jest i jak się tam dostać. Wystarczy skręcić z głównego placu w niemal dowolną boczną uliczkę i przejść 100–200 metrów w dół. Nie potrzeba żadnego środka transportu — a w wielu miejscach nie jest to w ogóle możliwe: wiele ulic to w praktyce schody, zbyt wąskie i strome, by przejechał nimi samochód. Należy pamiętać, że droga powrotna prowadzi pod górę.
Na co należy zwrócić uwagę.
- stare drewniane drzwi z kutymi zawiasami i wyblakłą, przyciemnioną farbą;
- kamienne łuki przecinające przejścia między domami;
- bugenwille i jaśmin tworzące baldachimy nad całymi uliczkami;
- uliczki przypominające schody oraz zaciszne dziedzińce ukryte za wysokimi bramami;
- kontrast między pierwotnym murowaniem a późniejszymi pracami konserwatorskimi, widoczny w spoinach oraz w sposobie wykonania otworów okiennych;
- codzienne detale życia w zamieszkanej wsi: kanały odwadniające, wnęki w ścianach i numery domów.
Godziny otwarcia i ceny. Dostęp jest bezpłatny o każdej porze. Jedynym prawdziwym ograniczeniem jest kwestia zwykłej grzeczności: te dziedzińce należą do ludzi, którzy tu mieszkają; nie są one częścią planu filmowego, dlatego nie należy wchodzić przez prywatne bramy ani fotografować mieszkańców bez pozwolenia. Po zmroku ulice są również słabo oświetlone, a latarni jest stosunkowo niewiele.
Ile czasu należy przeznaczyć na to zajęcie i dla kogo jest ono odpowiednie. Zarezerwuj sobie 40–60 minut. Ta wycieczka oferuje coś, czego nie da opactwo: poczucie codziennej skali i realności życia. Opactwo opowiada o historii Bellapais, a ulice ukazują jego teraźniejszość. Dla każdego, kto rozważa przeprowadzkę w te okolice, jest to jeden z najważniejszych etapów tej trasy, ponieważ jasno pokazuje, że „mieszkanie w Bellapais” i „zwiedzanie Bellapais” to dwa zupełnie różne doświadczenia.
6. Dom Lawrence’a Durrella
Czym to jest. Brytyjski pisarz Lawrence Durrell mieszkał w Bellapais w latach 50., pracując nad Gorzkie cytryny z Cypru, książka, która później w znacznym stopniu przyczyniła się do zdobycia przez tę wioskę literackiej sławy. Jego dawny dom pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych zabytków literackich w Bellapais.
Gdzie to jest. Dom znajduje się powyżej opactwa i można go rozpoznać z ulicy po tablicy pamiątkowej. Według przewodnika „Lonely Planet” znajduje się on około 200 metrów w górę od centrum wsi, co sprawia, że z łatwością można go włączyć do trasy spacerowej po starych uliczkach. Obecnie jest to prywatna rezydencja, dlatego zwiedzający powinni traktować ją jako punkt do obejrzenia z zewnątrz, a nie zakładać, że funkcjonuje jako tradycyjne muzeum. Przewodnik „Lonely Planet” zaznacza obecnie, że dostęp dla zwiedzających jest bardzo ograniczony.
Na co należy zwrócić uwagę. Główną wartością tego miejsca jest jego kontekst: związek między domem, stromymi uliczkami wsi a krajobrazem, który opisał Durrell w Gorzkie cytryny z Cypru. Najlepiej sprawdzi się jako element krótkiego spaceru literackiego, a nie jako samodzielna atrakcja.
Ile czasu należy przeznaczyć na to. Większości odwiedzających wystarczy dziesięć do piętnastu minut. Należy poruszać się po drogach publicznych, szanować prywatność mieszkańców i nie wchodzić na teren posesji prywatnych.
7. Drzewo lenistwa

Czym to jest. „Drzewo lenistwa” to jeden z najczęściej komentowanych — i budzących najwięcej kontrowersji — zabytków w Bellapais. Legenda jest prosta: każdy, kto usiądzie w jego cieniu, traci wszelką chęć do pracy. Lawrence Durrell wspomina o tym drzewie w Gorzkie cytryny, a po wydaniu książki stała się ona częścią folkloru turystycznego tej wsi.
Gdzie to jest i jak się tam dostać. Mówi się, że znajduje się w pobliżu bram klasztoru, na głównym placu — mniej więcej 30 sekund spacerem od kasy opactwa. Nie ma potrzeby, by specjalnie tam się wybierać; naturalnie przejdziesz przez tę okolicę podczas zwiedzania wsi.
Na co należy zwrócić uwagę. Problem polega na tym, że nie ma powszechnie przyjętej definicji jednego konkretnego drzewa. Kilka lokali w pobliżu klasztoru nawiązuje do tej historii na różne sposoby, a źródła nie są zgodne co do tego, które drzewo – o ile w ogóle jakieś – należy uznać za to oryginalne. Twierdzenie, że jedno konkretne drzewo jest z całą pewnością tym, pod którym siedział Durrell, byłoby nadmiernym uproszczeniem. Bardziej sensowne jest skupienie się na samym placu: cień, stoliki kawiarni, rozmowy i niespieszne tempo życia – wszystko to niezwykle dobrze wpisuje się w reputację tej wioski.
Godziny otwarcia i ceny. Plac jest zawsze dostępny i można go zwiedzać bezpłatnie. Jeśli jednak usiądziesz przy stoliku pod jednym z drzew, w praktyce odwiedzasz kawiarnię, która ma własne godziny otwarcia i ceny. Ceny znacznie się różnią w poszczególnych lokalach, więc przed złożeniem zamówienia sprawdź menu, zamiast zakładać, że wszystkie kawiarnie wokół placu mają takie same ceny.
Ile czasu należy przeznaczyć na to zajęcie i dla kogo jest ono odpowiednie. Pół godziny spędzone tutaj przy kawie może powiedzieć więcej o charakterze Bellapais niż kolejna wycieczka po klasztorze. Dla osób podróżujących z dziećmi lub tych, które skupiają się na odhaczaniu konkretnych „atrakcji”, ten przystanek może wydawać się raczej nudny. Jednak dla każdego, kto lubi turystykę literacką, lokalne legendy i atmosferę, może to być jedno z najbardziej urokliwych doświadczeń w tej wiosce.
8. Wiejskie kawiarnie i tarasy

Czym to jest. To nie tyle lista restauracji, co raczej nieodłączna część trasy. Bellapais to taka wioska, której trudno w pełni docenić bez zrobienia sobie przerwy: po godzinie spaceru po kamiennych uliczkach w słońcu na pewno zechcesz usiąść.
Gdzie to jest i jak się tam dostać. Większość kawiarni i restauracji skupia się wokół placu przed opactwem oraz wzdłuż górnej ulicy wsi. Kilka lokali znajduje się również niżej, w części mieszkalnej, gdzie panuje zazwyczaj spokojniejsza atmosfera. Wszystko znajduje się w odległości spaceru od parkingu, więc nie jest potrzebny żaden dodatkowy środek transportu.
Na co należy zwrócić uwagę. Główną atrakcją tego miejsca jest raczej widok niż samo wnętrze. Niemal każdy taras wykorzystuje położenie na zboczu wzgórza, otwierając się na rozciągające się poniżej wybrzeże. Jedną z najciekawszych rzeczy do obserwowania jest to, jak atmosfera zmienia się w ciągu dnia: liczba odwiedzających często zauważalnie się zmienia w ciągu dnia. Plac może wydawać się bardziej zatłoczony w popularnych porach zwiedzania, a później spokojniejszy, choć wzorzec ten różni się w zależności od pory roku, dnia i harmonogramów zorganizowanych wycieczek. W Bellapais płaci się nie tylko za jedzenie, ale także za widok, dlatego warto odpowiednio dostosować swoje oczekiwania.
Godziny otwarcia i ceny. Godziny otwarcia różnią się w zależności od lokalu i są silnie uzależnione od pory roku. Zimą niektóre lokale skracają godziny otwarcia lub zamykają się całkowicie na kilka miesięcy. Ceny różnią się w zależności od lokalu i mogą ulegać zmianom, dlatego przed złożeniem zamówienia warto sprawdzić aktualne menu, zamiast polegać na starszych cennikach. W sezonie zaleca się rezerwację stolika z wyprzedzeniem, jeśli chcesz zjeść kolację z widokiem.
Ile czasu należy przeznaczyć na to zajęcie i dla kogo jest ono odpowiednie. Należy przeznaczyć na to około 45–90 minut. Postój w kawiarni idealnie wpisuje się między zwiedzanie opactwa a spacer uliczkami wioski lub, alternatywnie, jako ostatni punkt programu dnia przed powrotem do Kyrenii. Jest to idealna opcja dla wszystkich, którzy wolą spokojniejsze tempo od próby zwiedzenia jak największej liczby atrakcji. Jeśli jednak podróżujesz w ramach zorganizowanej wycieczki autokarowej z ściśle ustalonym harmonogramem, najprawdopodobniej nie będziesz miał na to wystarczająco dużo czasu.
9. Wycieczki górskie w okolicy Bellapais

Czym to jest. Trasy spacerowe wzdłuż dolnych zboczy pasma górskiego Kyrenia, znanego w języku tureckim jako Beşparmak, a w greckim jako Pentadaktylos — „Pięć Palców”. Bellapais położone jest praktycznie na samym zboczu góry, co zapewnia odwiedzającym możliwości spacerowe, jakich po prostu nie oferują nadmorskie wioski.
Gdzie to jest i jak się tam dostać. Trasy rozpoczynają się powyżej wsi, gdzie polne drogi i ścieżki wiją się wśród sosen, gajów oliwnych i śródziemnomorskiej roślinności. Poniżej Bellapais rozciągają się stare tarasy rolnicze. Najłatwiejszą trasą jest ta rozpoczynająca się na górnych ulicach wsi, a następnie kontynuowana pieszo. Do początku niektórych szlaków można dojechać samochodem, ale możliwości parkowania są zazwyczaj ograniczone do poboczy wąskich górskich dróg.
Co warto zobaczyć. Zwróć uwagę na to, jak zmienia się roślinność wraz ze wzrostem wysokości, na pozostałości dawnych tarasów i kanałów irygacyjnych oraz na widoki na Bellapais rozciągające się z góry — to perspektywa, której raczej nie znajdziesz na żadnej pocztówce. Wiosną zbocza są zielone i pełne kwiatów; jesienią krajobraz staje się suchy, surowy i nabiera niemal graficznego charakteru.
Godziny otwarcia i ceny. Spacery po drogach publicznych i ścieżkach dostępnych dla wszystkich w okolicy wsi zazwyczaj nie wymagają uiszczenia opłaty za wstęp. Warunki, dostępność i stan utrzymania szlaków mogą się różnić, dlatego przed wyruszeniem w trasę warto sprawdzić dłuższe trasy. Jednak oznakowane szlaki turystyczne w tej okolicy znacznie różnią się pod względem jakości i stanu utrzymania, więc nie należy wyruszać na poważną wędrówkę bez aktualnej mapy, sprawdzonego śladu GPS i wystarczającej ilości wody. Nie zaleca się spacerów po zmroku: brakuje oświetlenia, a teren jest kamienisty i nierówny. Latem znacznie rozsądniej jest wybrać się tam wcześnie rano, zanim zrobi się upalnie.
Ile czasu należy przeznaczyć na to zajęcie i dla kogo jest ono odpowiednie. Dla większości odwiedzających rozsądnym rozwiązaniem jest spędzenie około jednej do półtorej godziny na spacerze wzdłuż dróg i ścieżek biegnących nad wioską, a następnie powrót tą samą trasą. Trasa ta najlepiej nadaje się dla osób, które regularnie chodzą na spacery i chcą poznać, co kryje się za malowniczą fasadą wioski Bellapais. Turyści o ograniczonej sprawności ruchowej mogą wolać pominąć ten odcinek: nachylenia są tu bardzo znaczne, a nie tylko malownicze.
10. Kyrenia jako kolejny przystanek na trasie
Czym to jest. Nadmorskie miasto ze starożytnym portem, imponującą fortecą i niewielkim historycznym centrum. Zostało ono uwzględnione w tym rankingu z jednym istotnym zastrzeżeniem: Kyrenia (Girne) to nie należy do Bellapais. Leży ono mniej więcej pięć kilometrów w dół zbocza i stanowi odrębne miasto, dlatego nie należy mylić tych dwóch miejscowości.
Gdzie to jest i jak się tam dostać. Wystarczy wrócić z wioski tą samą drogą, którą podążałeś podczas wspinaczki. Podróż samochodem zajmuje zaledwie kilka minut; dolmuşem należy liczyć się z około półgodziną, wliczając czas oczekiwania. Zejście pieszo jest teoretycznie możliwe, ale powrót pod górę to już inna sprawa, chyba że jesteś przygotowany na dość męczącą wspinaczkę.
Co warto zobaczyć. Zacznij od Starego Portu, wzdłuż którego niemal na całym obwodzie stoją łodzie rybackie i restauracje. Następnie odwiedź zamek w Kyrenii, w którym mieści się Muzeum Wraków, a potem wybierz się na spacer wąskimi uliczkami starego miasta, położonymi tuż za nabrzeżem. Po spokojnej, podniosłej atmosferze Bellapais miasto wydaje się zauważalnie bardziej dynamiczne — i właśnie dzięki temu kontrastowi pozostaje w pamięci na dłużej.
Godziny otwarcia i ceny biletów. Port i okoliczne uliczki są zawsze dostępne i można je zwiedzać bezpłatnie. Zamek i muzeum pobierają opłaty za wstęp i działają według harmonogramów sezonowych, dlatego warto osobno sprawdzić aktualne godziny otwarcia i ceny biletów, ponieważ nie są one zgodne z harmonogramem opactwa Bellapais. Najbardziej praktyczny sposób zaplanowania dnia jest prosty: opactwo i wioska zachęcają do zwiedzania w spokojnym tempie i najlepiej odwiedzać je rano, podczas gdy port najlepiej prezentuje się wieczorem, kiedy temperatura spada, a nadbrzeże rozjaśnia się światłami.
Ile czasu należy przeznaczyć na to zajęcie i dla kogo jest ono odpowiednie. Na zwiedzanie portu warto przeznaczyć co najmniej dwie godziny, a jeśli chcesz również odwiedzić zamek i dokładnie zwiedzić historyczne centrum miasta – pół dnia. Kyrenia to idealne miejsce dla wszystkich, którzy opuszczają Bellapais i pragną więcej energii, szerszego wyboru restauracji oraz bezpośredniego dostępu do morza. Bardziej szczegółowo opisujemy to miasto w naszym przewodniku po najciekawsze atrakcje w Kyrenii, jednak w kontekście tej trasy kluczową kwestią jest to, że Kyrenia oferuje dokładnie to, czego Bellapais – ze względu na swój charakter – nie jest w stanie zapewnić.
Co warto zobaczyć w okolicy
Wszystkie miejsca wymienione w tej sekcji znajdują się poza wsią i wymagają dojazdu samochodem lub taksówką. Nie są to atrakcje w samym Bellapais, ale stanowią logiczne uzupełnienie planu wycieczki na ten sam dzień. Poniższy układ ma taką samą strukturę jak powyżej.
Zamek św. Hilariona. Ta imponująca forteca wznosi się wysoko na skalistym grzbiecie nad przełęczą. Z Bellapais trzeba wracać samochodem drogą wzdłuż wybrzeża; nie ma bezpośredniej górskiej drogi łączącej te dwa miejsca. Do najważniejszych atrakcji należą trzy poziomy obronne zamku, apartamenty królewskie na najwyższym poziomie oraz rozległe widoki na całe wybrzeże, w tym zbocza wokół Bellapais. Przemieszczanie się między poszczególnymi poziomami wymaga pokonywania nierównych schodów i kamienistych ścieżek, a dotarcie na najwyższy punkt wymaga sporego wysiłku. Wstęp jest płatny, godziny otwarcia zależą od pory roku, dlatego przed wizytą należy osobno sprawdzić aktualne godziny otwarcia. Należy przeznaczyć na zwiedzanie około 1,5–2,5 godziny i założyć odpowiednie obuwie.
Zamek w Kyrenii i Stary Port. Znajdują się one w dolnej części miasta, na wschodnim krańcu portu. Za wstęp do zamku w Kyrenii pobierana jest opłata; w jego murach mieści się Muzeum Wraku Statku, w którym znajdują się szczątki starożytnego statku handlowego. Spacer po murach i zwiedzanie wystaw zajmuje znacznie więcej czasu, niż mogłoby się wydawać, patrząc na zamek z zewnątrz. Port znajduje się tuż obok, można go zwiedzać bezpłatnie i jest dostępny o każdej porze. Większość odwiedzających łączy zwiedzanie obu tych miejsc w jedną wycieczkę i powinna przeznaczyć na to około 2–3 godzin.
Ozanköy i Çatalköy. Te sąsiednie wioski położone są wzdłuż tego samego pasa podgórskiego i są znacznie mniej nastawione na turystykę niż Bellapais. Nie ma tu zbyt wiele do oglądania w tradycyjnym sensie turystycznym i nie pobiera się żadnych opłat za wstęp, ale dla każdego, kto rozważa podgórskie okolice jako potencjalne miejsce zamieszkania, warto poświęcić pół godziny na przejażdżkę przez te tereny.
Vounous. Miejsce to stanowi ważny kontekst archeologiczny dla całego regionu. Vounous to nekropolia z wczesnej epoki brązu, której wykopaliska przeprowadzone w latach 1931–1932 zostały udokumentowane w praca naukowa poświęcona Vounous-Bellapais opublikowana w czasopiśmie „Archaeologia”. Nie jest to zagospodarowana atrakcja turystyczna z kasą biletową i oznakowaniem, lecz raczej miejsce o znaczeniu naukowym z punktu widzenia archeologii. Jego znaczenie wynika z znacznie bogatszej historii archeologicznej całego obszaru Bellapais: nekropolia z wczesnej epoki brązu świadczy o praktykach pogrzebowych w tym miejscu na tysiące lat przed wzniesieniem średniowiecznego opactwa.
| Miejsce | Położenie względem Bellapais | Czas na zezwolenie | Najbardziej odpowiednie dla |
|---|---|---|---|
| Zamek św. Hilariona | Wyżej wzdłuż grzbietu; wymaga osobnego dojazdu | 1,5–2,5 godziny, łącznie z podejściem | Goście, którzy nie mają problemów ze stromymi schodami i wysokością |
| Zamek w Kyrenii | W centrum miasta, tuż obok portu | 1–2 godziny, wliczając wizytę w muzeum | Miłośnicy historii i archeologii, rodziny |
| Stary port w Kyrenii | W centrum miasta | 1–2 godziny, najlepiej wieczorem | Wszyscy; to świetny sposób na zakończenie dnia |
| Ozanköy i Çatalköy | Sąsiednie wioski położone na tych samych zboczach u podnóża gór | 30–60 minut jazdy samochodem | Osoby rozważające obszary u podnóża gór jako potencjalne miejsca zamieszkania |
Czas przejazdu między tymi miejscami jest zazwyczaj dość krótki, ale nie można tego zagwarantować. W sezonie ruch na drodze wzdłuż wybrzeża oraz na dojezdach do Kyrenii może być intensywny, a same drogi górskie są wąskie.
Jak spędzić dzień w Bellapais
W Bellapais ważniejsza jest kolejność zwiedzania poszczególnych miejsc niż liczba atrakcji, które uda ci się zobaczyć. Poniżej przedstawiamy trasę, która najlepiej sprawdza się podczas całodziennej wycieczki rozpoczynającej się w Kyrenii.
- Rano, tuż po otwarciu — opactwo. Powietrze jest chłodniejsze, światło łagodniejsze, a liczba zwiedzających najmniejsza. Zacznij od szybkiego spaceru po całym kompleksie, a następnie wybierz się na drugą, spokojniejszą wycieczkę, skupiając się na szczegółach: kościele, krużganku, refektarzu, ambonie oraz sklepionych pomieszczeniach poniżej.
- Za klasztorem — stare uliczki. Idź 150–300 metrów w dół od placu i wybierz się na zwiedzanie dwóch lub trzech bocznych uliczek. To właśnie tutaj atmosfera zorganizowanych wycieczek szybko znika.
- Dom Durrellów i zabytki związane z literaturą. Zatrzymaj się na chwilę przy fasadzie i tablicy pamiątkowej, nie wkraczając na teren prywatny, a następnie wróć w stronę placu.
- Kawa albo długi obiad na tarasie. Zrób sobie przerwę, zanim się zmęczysz, a nie dopiero potem. W upalne dni znacznie trudniej jest odzyskać energię, gdy już się wyczerpie.
- Spacer z widokami. Idź drogą pod górę od wsi przez około czterdzieści minut w jednym kierunku. Jeśli wolisz uniknąć podjazdu, idź do końca górnej ulicy i wróć tą samą drogą.
- Wieczorem — Kyrenia lub St Hilarion. Zwiedzanie zamku wymaga sporo energii, dlatego warto wybrać się tam przed obiadem; w przypadku portu jest odwrotnie – najlepiej wygląda on po szóstej wieczorem.
| Jeśli masz | Najlepszy format |
|---|---|
| 2 godziny | Tylko opactwo i plac: obejrzyj cały kompleks, wybierz się na krótki spacer wokół budynku, a potem wypij kawę na tarasie |
| Pół dnia | Opactwo, spacer w dół starymi uliczkami, dom Durrellów, obiad z pięknym widokiem, a potem z powrotem w dół |
| Cały dzień | Ta sama trasa, a dodatkowo spacer z widokami nad wioską oraz wieczór w Kyrenii albo w St Hilarion przed obiadem |
Jeśli musisz wybierać między „zwiedzaniem większej liczby atrakcji” a „dłuższym pobytem w Bellapais”, wybierz to drugie. W tej wiosce nie chodzi o odhaczanie kolejnych atrakcji. Jej prawdziwy urok ujawnia się wraz z upływem czasu spędzonego w tym miejscu oraz wraz ze zmianami światła od rana do wieczora.
Kiedy najlepiej wybrać się na wycieczkę?
Różnica między wczesnym rankiem a południem w Bellapais jest większa niż różnica między niektórymi porami roku. W momencie otwarcia klasztoru jest tu niewielu zwiedzających, kamień jeszcze się nie nagrzał, a powietrze jest czystsze. Liczba odwiedzających może wyraźnie wzrosnąć w środku dnia, zwłaszcza gdy opactwo odwiedzają zorganizowane wycieczki. We wsi często panuje większy spokój wczesnym rankiem i późnym popołudniem, choć sytuacja ta zmienia się w zależności od pory roku i harmonogramów wycieczek.
Pod względem pór roku klimat jest typowy dla regionu śródziemnomorskiego, choć wysokość nad poziomem morza, na której leży wioska, nieco wpływa na warunki pogodowe. Wiosna to często jeden z najprzyjemniejszych okresów na zwiedzanie Bellapais pieszo, kiedy okoliczne wzgórza są bardziej zielone, a temperatury zazwyczaj sprzyjają spacerom. Jesień również może być przyjemnym okresem na wizytę, choć warunki różnią się w zależności od roku. Latem w Bellapais jest zauważalnie chłodniej niż na wybrzeżu dzięki położeniu na wysokości i powiewającej bryzie, ale na otwartych dziedzińcach klasztoru nadal można poczuć się jak w piecu. W lipcu i sierpniu wizyta wcześnie rano jest zazwyczaj bardziej komfortowa ze względu na upały. Wizyta w późniejszych godzinach również może się sprawdzić, o ile pozwala na to aktualny harmonogram otwarcia opactwa. Zimą mogą padać deszcze i pojawiać się niskie chmury, a panoramiczne widoki mogą całkowicie zniknąć, ale turystów jest wtedy bardzo niewielu. Zimą godziny otwarcia są również skrócone, więc przybycie „pod wieczór” często nie wchodzi już w grę.
Kolejnym czynnikiem jest program kulturalny. Refektarz służy jako sala koncertowa, a wiosną i wczesnym latem często odbywają się tu wydarzenia muzyczne. Terminy i programy różnią się w zależności od roku, więc aktualne harmonogramy wydarzeń, godziny otwarcia i ceny biletów należy zawsze sprawdzać w oficjalnych źródłach na krótko przed wizytą.

Bellapais oczami przyszłego mieszkańca
Krótki spacer po wiosce może zaskakująco wiele powiedzieć o Bellapais jako miejscu do życia — pod warunkiem, że spojrzy się poza łuki i widoki.
Pierwszą rzeczą, która rzuca się w oczy, jest ukształtowanie terenu. Bellapais położone jest na zboczu wzgórza, a nachylenie terenu to nie tylko element krajobrazu – stanowi ono część codziennego życia. Dwieście metrów na mapie może oznaczać podjazd, który latem, z torbami z zakupami, odczuwa się zupełnie inaczej niż wiosną, gdy podróżuje się z niewielkim bagażem. W górskiej wiosce dostępność piesza mierzy się nie tylko odległością, ale także różnicą wysokości. To samo dotyczy parkowania: przed niektórymi domami można zaparkować samochód tuż przed drzwiami, podczas gdy w innych najbliższe miejsce parkingowe może znajdować się kilkadziesiąt metrów w górę lub w dół zbocza.
Drugim czynnikiem jest odległość od Kyrenii. Chociaż do Kyrenii jest tylko krótka przejażdżka w dół, położenie Bellapais na zboczu wzgórza może sprawić, że codzienne życie będzie znacznie bardziej uzależnione od samochodu, zwłaszcza jeśli chodzi o zakupy spożywcze, dowożenie dzieci do szkoły, dojazd do pracy i wieczorne wyjścia. Każdy, kto nie prowadzi samochodu, powinien realistycznie zastanowić się, jak wyglądałby zwykły tydzień, gdyby musiał polegać na minibusach typu dolmuş, które kursują zaledwie mniej więcej co godzinę.
Trzecim czynnikiem jest turystyka. Ruch turystyczny skupia się wokół klasztoru i pobliskich kawiarni, a w sezonie w tej części wsi panuje spory ruch. Wystarczy jednak przejść zaledwie dwieście lub trzysta metrów w dół zbocza lub w bok, a atmosfera zmienia się całkowicie: zwykłe ulice mieszkalne, cisza, sąsiedzi zajmujący się swoimi codziennymi sprawami. Centrum turystyczne Bellapais to nie to samo, co dzielnica mieszkaniowa Bellapais, a różnice między poszczególnymi ulicami bywają czasem większe niż różnice między całymi dzielnicami w innych miejscach.
Czwartym czynnikiem są same budynki mieszkalne. We wsi znajdują się zarówno stare kamienne domy, jak i starannie odrestaurowane nieruchomości oraz nowoczesne wille wzniesione na zboczach powyżej i poniżej historycznego centrum. Są to bardzo różne style życia, charakteryzujące się odmienną infrastrukturą, różnym poziomem prywatności oraz różnymi standardami dostępu drogowego. Każdą nieruchomość należy zatem oceniać w oparciu o jej dokładną lokalizację, a nie na podstawie atrakcyjnych zdjęć przedstawiających „Bellapais jako całość”.
Jeśli rozważasz Bellapais nie tylko jako miejsce do odwiedzenia, ale jako miejsce do zamieszkania, przespaceruj się po nim dwukrotnie — raz rano i raz wieczorem. Plac przy opactwie w środku dnia i cicha ulica mieszkalna o dziewiątej wieczorem mogą sprawiać wrażenie dwóch zupełnie różnych miejsc i warto doświadczyć obu, zanim podejmiesz decyzję.
Piątą i najbardziej ogólną kwestią jest to, że cechy, które sprawiają, że dane miejsce jest atrakcyjne dla turystów, niekoniecznie ułatwiają życie tam na stałe. Turysta płaci za widoki i ciszę przez trzy godziny. Mieszkaniec płaci za nie codziennie — zmagając się z stromymi drogami, jazdą samochodem, sezonowymi wahaniami natężenia ruchu turystycznego oraz koniecznością planowania wyjazdów do miasta. Dla niektórych osób ten kompromis jest idealny; dla innych – nie. Osobista wizyta to jeden z najlepszych sposobów, by ocenić, czy takie kompromisy pasują do Twojej codziennej rutyny.
Aby porównać Bellapais z pobliskimi miejscowościami, zapoznaj się z naszymi osobnymi przewodnikami: naszym przegląd Bellapais jako miejsca do życia oraz nasz szczegółowy przewodnik po Kyrenii. Jeśli wolisz styl życia bardziej związany z wybrzeżem, nasz przewodnik po Lapta może się również przydać.
Znajdź nieruchomość, która pasuje do Twojego stylu życia
Jeśli rozważasz zakup nieruchomości w Bellapais, Kyrenii lub innych rejonach Cypru Północnego, możesz wypełnić krótki kwestionariusz, który pomoże Ci zawęzić wybór odpowiednich ofert w oparciu o Twój budżet, cel pobytu oraz preferowany rodzaj nieruchomości: znaleźć nieruchomość. Zespół World Estate Homes może pomóc w zawężeniu listy wybranych nieruchomości oraz zorganizować ich oglądanie na miejscu.

Praktyczne wskazówki
- Obuwie ma większe znaczenie niż trasa. Kamienne płyty wewnątrz klasztoru zostały wygładzone przez wieki intensywnego ruchu pieszych, a niektóre uliczki we wsi są dość strome. Niezbędne są płaskie buty z antypoślizgową podeszwą; najlepiej unikać klapek i butów na obcasach.
- Zaplanuj powrót na górę. Spacer w dół wąskimi uliczkami to przyjemność; powrót pod górę na parking już mniej. Przy upalnej pogodzie warto przeznaczyć na drogę powrotną mniej więcej dwa razy więcej czasu.
- Liczba miejsc parkingowych w pobliżu historycznego centrum może być ograniczona, zwłaszcza w godzinach największego natężenia ruchu. Po przyjeździe sprawdź dostępne miejsca parkingowe i przygotuj się na krótki spacer pod górę, jeśli najbliższe miejsca będą zajęte.
- Prosimy o wcześniejsze sprawdzenie godzin otwarcia. Rozkłady letnie i zimowe różnią się między sobą, informacje podawane przez różne źródła mogą się różnić, a koncerty lub imprezy specjalne mogą czasami utrudniać dostęp do niektórych części kompleksu.
- Warto mieć przy sobie trochę gotówki na wszelki wypadek. Sposoby płatności mogą się różnić w kawiarniach, małych sklepach i na parkingach, dlatego warto nie polegać wyłącznie na karcie bankowej.
- Weź ze sobą wodę. Napoje są dostępne na terenie kompleksu oraz wokół placu wiejskiego, ale gdy pójdziesz dalej pod górę, poza wieś, może się okazać, że nie będzie gdzie ich kupić.
- Traktuj ten pomnik z szacunkiem. Nie wolno siadać na zabytkowym murze, opierać się o rzeźbione elementy architektoniczne ani przekraczać barier odgradzających tereny o ograniczonym dostępie.
- Szanuj prywatność mieszkańców. Dziedzińce osiedlowe to domy mieszkańców. Prosimy unikać fotografowania mieszkańców oraz zaglądania do okien, w tym w okolicy domu Durrellów.
- Połącz Bellapais z Kyrenią w przemyślany sposób. Próba zmieszczenia dwóch bogatych programów zwiedzania w ciągu jednego dnia może być wyczerpująca. Lepiej jest zwiedzać wioskę bez pośpiechu i spędzić wieczór w porcie w Kyrenii, niż próbować wszystko ogarnąć na raz.
Czy warto odwiedzić Bellapais?
Bellapais to miejsce, które zdecydowanie warto odwiedzić dla trzech grup podróżnych: osób zainteresowanych średniowieczną architekturą, miłośników spokojnych podróży bez napiętego planu zwiedzania oraz gości zatrzymujących się w Kyrenii, którzy chcą zobaczyć, jak wygląda Cypr Północny z wysokości około 200 metrów nad poziomem morza. Najlepiej przeznaczyć na to pół dnia – warto przybyć tu zaraz po otwarciu opactwa i koniecznie zwiedzić okolice poza centralnym placem.
To, co odróżnia tę wioskę od zwykłej atrakcji turystycznej, to fakt, że jej zabytek nie jest oddzielony od codziennego życia. Chociaż wstęp do samego opactwa jest kontrolowany, zabytek ten znajduje się bezpośrednio w obrębie historycznej wioski, a nie w odizolowanej strefie archeologicznej. Tuż przy kompleksie zaczynają się kawiarnie, domy i uliczki wsi. Ludzie piją kawę przy jego murach, podczas gdy po drugiej stronie ulicy inni po prostu zajmują się swoimi codziennymi sprawami. Efektem tego jest rzadko spotykane poczucie ciągłości: osiem wieków historii, życie wsi i grupa wycieczkowa – wszystko to współistnieje w tej samej scenerii.
Dla każdego, kto rozważa przeprowadzkę w te okolice, wizja na miejscu pokaże znacznie więcej niż jakikolwiek zbiór ogłoszeń nieruchomościowych. Już po kilku godzinach zaczynasz rozumieć to, czego zdjęcia nie są w stanie pokazać: jak strome są naprawdę drogi, gdzie kończy się strefa turystyczna, jak brzmi wieś wieczorem i ile czasu faktycznie zajmuje zjazd w dół. To właśnie te detale decydują o codziennym komforcie, a zwiedzanie okolicy pieszo to jeden z najlepszych sposobów, by je poznać przed podjęciem decyzji.








